1940 yazında 300.000 İngiliz askeri Fransa’nın batısında Dunkirk sahilinde sıkıştı. Arkalarında Almanlar önlerinde Manş denizi vardı.
İngiltere bir şekilde askerlerini kurtardı. Ama silahlar Fransa’da kaldı.
Hitler, Fransa’dan sonra İngiltere’ye gözünü dikmişti ve İngiltere’nin silaha ihtiyacı vardı. Çok silaha ihtiyacı vardı. Ama para yoktu.
Amerika’nın ürettiği Thompson markalı tüfekler mükemmeldi. Ama tanesi 200 dolardı. Ve zaten Amerika kendine silah yetiştirmeye çalışıyordu, sipariş alacak durumda değildi.
Yani gidişat pek de parlak görünmüyordu: Avrupa çökmüş, Hitler kapıda, silah lazım. Ama ne para var ne satıcı…
İşte tam da bu ortamda, Winston Churchill çıktı ve o tarihi cümleyi söyledi: